Malımı batırın, adımı batırmayın

11.02.2021

80 yaşlarındaki bir annenin eşinin vasiyetimdir dediği ve bugünlerde unuttuğumuz değerlerin yaşanmış bir hikayesidir.

 

***


Altı yedi yıl kadar evveldi, artık iyice soğumuştu Besni
Bugünkü işimiz şehrin dışındaymış, belli ki köy evi
Suvarlı adında, dağların arasında bir belde
Mevsim güz ortası, hüzün kokusu var her yerde
Müstakil, tek katlı, avlu içinde bir inşaat
Sağlam çalışsak, işimizin süreceği beş altı saat
Göğe bulut çekmiş, dersin ki kar yağacak
Hava da bir soğuk ki, çalışmasan elin ayağın donacak
Evin sahibi, her yaz tatile gelen bir Almancı
Geldiğinde kimseye yük olmamakmış amacı
Üç beş parası var demek ki, kıyıda köşede
Bir ev yaptırmış, geldiğimde kalırım diye
Biz çalışa duralım dışarda bir duman tüttü
Dışarı baktım ki yaşlı bir kadın, yaşı seksenin üstü
Semaverin başında oturmuş çay pişirmekte
İçi ekmek dolu bir çıkın, yanıbaşında bir de bakır tencere
Almancı'nın annesiymiş, yemek yapmış bize yaşlı haliyle
—Teyze ne zahmet ettin, getirmiştik biz yemeğimizi
Çayımızı da yaparız, semaverimiz de var hem de elektrikli.
Teyze cevap vermeden devam etti işine
Yaşlılıktır dedim içimden, kulakları duymaz heralde
Yaklaştım, geçtim oturdum tam yamacına
"Teyze" dedim seslice, bir "hıı" sesi çıktı sadece
Beli iki büklüm, yüzünde birçok belirgin çizgi
Kimbilir ne zorluklar gördü, ne çileler çekti
Anladım ki teyze duyar ama umursamaz dediklerime
Ben yine de tekrar ettim, yüzsüzce
—Teyze niye yoruyorsun kendini, yazıktır canına
Bak hava da soğuk, biz yaparız çayımızı da...
Kaldırmadan kafasını, gözleriyle baktı sadece
Elindeki çırpıları kırıp kırıp, kaydı semavere
"On yıl oldu" dedi ve sustu, dalıp gitti düşünerek
Pür dikkat bekliyorum, acaba neler diyecek
—Bizim adam, on yıl kadar oldu öleli
Hemi çok cömert,  hemi de misafir perverdi
Çocuklarıma bağ, bahça, tarla birçok miras bıraktı
Ama bir vasiyeti var ki değeri hepsinden fazlaydı
Malımı batırın emme adımı batırmayın derdi
Ya oğlum! Niye hizmet ederim, şimdi anladın mı beni?
Al götür şu yemeği, soğutmadan yeyin haydi
Çayı demleyince  seslenirim, çağırırım sizi
Anlamamak elde mi, tarihe not düşmüştü dediği
O güzel vasiyetten sebep tekrar hatırladım teyzeyi
Malı mülkü batsa da insanın, adı kalmalıydı geri

 

***
 

Teşekkürler Adem Aşkın kardeşim bu hikaye için.